Η βόλτα δεν ξεκινάει όταν ανοίξει η πόρτα. Για πολλούς σκύλους ξεκινάει αρκετά λεπτά νωρίτερα: όταν σηκωνόμαστε από τον καναπέ, πιάνουμε το λουρί, φοράμε τα παπούτσια μας ή λέμε εκείνο το μαγικό «πάμε βόλτα».
Ο ενθουσιασμός ξεκινάει από πριν!
Ο σκύλος μαθαίνει πολύ γρήγορα τις μικρές ακολουθίες που προηγούνται μιας βόλτας. Τα παπούτσια, τα κλειδιά, το σαμαράκι, το λουρί, ακόμα και το πώς κινούμαστε μέσα στο σπίτι, μπορεί να λειτουργούν ως σημάδια ότι κάτι ευχάριστο πρόκειται να συμβεί.
Αν κάθε φορά που πιάνουμε το λουρί ο σκύλος αρχίζει να πηδάει, να τρέχει, να γαβγίζει ή να περιστρέφεται γύρω μας και αμέσως μετά βγαίνουμε έξω, πολύ εύκολα μαθαίνει ότι αυτή η ένταση είναι μέρος της διαδικασίας.
Δεν το κάνει «επίτηδες». Έχει μάθει μια ακολουθία.
Δε χρειάζεται να του κόψουμε τη χαρά
Το ζητούμενο δεν είναι να γίνει αδιάφορος όταν καταλαβαίνει ότι έρχεται η βόλτα. Θέλουμε ένα σκύλο που χαίρεται να βγαίνει έξω.
Αυτό που θέλουμε να μάθει είναι ότι ο ενθουσιασμός δεν χρειάζεται να μετατρέπεται σε χάος.
Μπορεί να χαίρεται και ταυτόχρονα να περιμένει. Μπορεί να βλέπει το λουρί και να παραμένει λειτουργικός. Μπορεί να περιμένει να του φορέσουμε το σαμαράκι χωρίς να χρειάζεται να παλεύουμε μαζί του.
Η πόρτα δεν είναι γραμμή εκκίνησης
Ένα από τα πιο συνηθισμένα λάθη είναι να προσπαθούμε να «διορθώσουμε» το σκύλο μόνο τη στιγμή που ανοίγει η πόρτα.
Αν όμως έχει ήδη περάσει τα τελευταία πέντε λεπτά σε κατάσταση απόλυτου ενθουσιασμού, είναι πολύ δύσκολο να περιμένουμε από εκείνον να βγει έξω και ξαφνικά να είναι ήρεμος και συγκεντρωμένος.
Η δουλειά ξεκινάει νωρίτερα.
Μικρά βήματα κάνουν μεγάλη διαφορά
Μπορούμε να εξασκήσουμε ολόκληρη τη διαδικασία χωρίς καν να βγούμε από το σπίτι.
Παίρνουμε το λουρί και το αφήνουμε κάτω. Φοράμε το μπουφάν μας και συνεχίζουμε κανονικά αυτό που κάναμε. Παίρνουμε τα κλειδιά και δεν φεύγουμε. Φοράμε το σαμαράκι και περιμένουμε λίγα δευτερόλεπτα πριν προχωρήσουμε στο επόμενο βήμα.
Έτσι αποσυνδέουμε σταδιακά τα ερεθίσματα από την άμεση «έκρηξη» ενθουσιασμού.
Και όταν έρθει η ώρα να φύγουμε;
Θέλουμε ο σκύλος να μπορεί να βγει από το σπίτι σε μια κατάσταση στην οποία μπορεί να μας ακούσει και να επεξεργαστεί το περιβάλλον του.
Αν κάθε έξοδος ξεκινάει με τράβηγμα, γάβγισμα, τρέξιμο και πανικό στην πόρτα, η βόλτα μπορεί να γίνει πολύ πιο δύσκολη πριν καν φτάσουμε στο πεζοδρόμιο.
Δε χρειάζεται να απαιτούμε «βασική υπακοή». Χρειάζεται να του δίνουμε την ευκαιρία να ξεκινάει με όσο το δυνατόν περισσότερη ηρεμία.
Η βόλτα αρχίζει πριν από τη... βόλτα
Μερικές φορές, η καλύτερη αλλαγή στη βόλτα μας δεν βρίσκεται έξω. Βρίσκεται στα πέντε λεπτά πριν ανοίξει η πόρτα.
Αν μάθουμε τον σκύλο μας να διαχειρίζεται σταδιακά τον ενθουσιασμό του ήδη μέσα στο σπίτι, του δίνουμε πολύ καλύτερες πιθανότητες να βγει έξω και να μπορέσει πραγματικά να απολαύσει αυτό που ακολουθεί.
Γιατί η βόλτα δεν ξεκινάει όταν πατήσεις το πεζοδρόμιο.
Ξεκινάει από τη στιγμή που ο σκύλος καταλαβαίνει ότι έρχεται.
