Το ότι ένας σκύλος βρίσκεται στον δρόμο, στο πάρκο ή στο διπλανό τραπέζι δεν σημαίνει ότι είναι διαθέσιμος για χάδια, αγκαλιές και γνωριμίες. Πριν πλησιάσουμε ένα σκύλο, χρειάζεται να θυμόμαστε κάτι πολύ απλό: δεν είναι δικός μας.
Δεν είναι κάθε σκύλος διαθέσιμος για χάδια
Υπάρχει μια πολύ συνηθισμένη εικόνα: βλέπουμε έναν όμορφο σκύλο στον δρόμο και αυθόρμητα θέλουμε να τον χαϊδέψουμε. Ίσως μας κοιτάζει, ίσως κουνάει την ουρά του, ίσως μάλιστα έρχεται προς το μέρος μας. Τίποτα από αυτά όμως δεν σημαίνει απαραίτητα ότι θέλει επαφή.
Μπορεί να φοβάται, να αγχώνεται, να πονάει, να βρίσκεται σε διαδικασία εκπαίδευσης ή απλώς να μην έχει διάθεση να γνωρίσει κάποιο καινούριο άτομο. Και φυσικά, το ίδιο ισχύει και για τον άνθρωπό του. Μπορεί να μη θέλει ο σκύλος του να έρθει σε επαφή με αγνώστους για οποιονδήποτε λόγο.
Γι’ αυτό ο πιο απλός κανόνας είναι και ο πιο σημαντικός: ρωτάμε πριν πλησιάσουμε.
Μην πέφτεις πάνω του
Ακόμα κι αν ο άνθρωπός του μας πει ότι μπορούμε να τον χαϊδέψουμε, δεν χρειάζεται να πέσουμε πάνω στον σκύλο με ανοιχτά χέρια και ενθουσιασμό.
Ένας άγνωστος άνθρωπος που σκύβει από πάνω του, απλώνει τα χέρια του ή έρχεται γρήγορα προς το μέρος του μπορεί να είναι αρκετά πιεστικός, ειδικά για έναν πιο ανασφαλή ή φοβισμένο σκύλο.
Αφήνουμε το σκύλο να πλησιάσει με το δικό του ρυθμό και παρατηρούμε αν πραγματικά επιθυμεί την επαφή.
Το «όχι» είναι αρκετό
Αν ο άνθρωπός του μας πει ότι δεν θέλει να χαϊδέψουμε το σκύλο του, δεν χρειάζεται να υπάρχει κάποια εξήγηση.
Μπορεί να υπάρχει φόβος, θέμα υγείας, αλλεργία, εκπαίδευση, προηγούμενη αρνητική εμπειρία ή απλώς μια προσωπική επιλογή. Δε χρειάζεται να γνωρίζουμε τον λόγο για να σεβαστούμε το όριο.
Το ίδιο ισχύει όταν ένας σκύλος δείχνει ότι δε θέλει επαφή. Δε χρειάζεται να περιμένουμε να γρυλίσει ή να αντιδράσει έντονα για να του δώσουμε χώρο.
Και κάτι πολύ σημαντικό: δεν ταΐζουμε ξένο σκύλο
Μια λιχουδιά μπορεί να φαίνεται σαν μια αθώα κίνηση αγάπης, αλλά δεν ξέρουμε αν ο σκύλος έχει κάποια αλλεργία, αν ακολουθεί συγκεκριμένη διατροφή, αν παίρνει φάρμακα ή αν ο άνθρωπός του δουλεύει πάνω σε κάποια συμπεριφορά.
Ακόμα και αν έχουμε την καλύτερη πρόθεση, δεν δίνουμε φαγητό σε έναν σκύλο που δεν είναι δικός μας χωρίς να ρωτήσουμε πρώτα.
Τα παιδιά χρειάζονται ακόμα περισσότερη καθοδήγηση
Για τα παιδιά, ένας σκύλος μπορεί να μοιάζει σαν ο τέλειος νέος φίλος. Είναι όμως σημαντικό να μάθουν από μικρά ότι δεν πλησιάζουμε έναν άγνωστο σκύλο χωρίς άδεια.
Δεν τον αγκαλιάζουμε, δεν τραβάμε την ουρά ή τα αυτιά του, δεν βάζουμε το πρόσωπό μας κοντά στο δικό του και δεν τρέχουμε καταπάνω του.
Ακόμα και ένας πολύ κοινωνικός και φιλικός σκύλος μπορεί να τρομάξει ή να νιώσει ότι πιέζεται όταν δεν έχει τη δυνατότητα να απομακρυνθεί.
Ο σκύλος δεν είναι δημόσιο αγαθό
Το ότι ένας σκύλος είναι όμορφος, χαριτωμένος ή πολύ φιλικός δεν σημαίνει ότι είναι διαθέσιμος σε όλους.
Δεν είναι υποχρεωμένος να χαιρετήσει κάθε άνθρωπο που συναντά. Δεν είναι υποχρεωμένος να δεχτεί κάθε χάδι. Και δεν χρειάζεται να γίνει ο καλύτερος φίλος μας επειδή απλώς τον συναντήσαμε στη βόλτα.
Ο σεβασμός προς έναν σκύλο ξεκινάει πολλές φορές από κάτι πολύ απλό: του δίνουμε την επιλογή.
Και τελικά, το καλύτερο πράγμα που μπορούμε να κάνουμε όταν συναντάμε έναν σκύλο που δεν γνωρίζουμε είναι να θυμόμαστε ότι πίσω από το λουρί υπάρχει ένας άνθρωπος που γνωρίζει το ζώο του καλύτερα από εμάς.
Ρωτάμε. Περιμένουμε. Σεβόμαστε. Γιατί μπορεί να θέλουμε πολύ να χαϊδέψουμε έναν σκύλο, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι εκείνος θέλει να τον χαϊδέψουμε.
