Η στείρωση είναι ένα θέμα για το οποίο υπάρχουν πολλές απόψεις και ακόμη περισσότερες απορίες. «Πότε πρέπει να στειρώσω τον σκύλο μου;», «θα ηρεμήσει μετά τη στείρωση;», «είναι διαφορετικό στα αρσενικά και στα θηλυκά σκυλιά;» — η απάντηση δεν είναι ίδια για κάθε σκύλο.
Θα ηρεμήσει μετά τη στείρωση;
Ας ξεκινήσουμε από τον πιο συνηθισμένο μύθο: όχι, η στείρωση δεν μετατρέπει αυτόματα έναν ζωηρό σκύλο σε ήρεμο σκύλο.
Κάποιες συμπεριφορές που σχετίζονται με τις αναπαραγωγικές ορμόνες μπορεί να μειωθούν μετά τη στείρωση. Για παράδειγμα, στα αρσενικά σκυλιά μπορεί να μειωθούν συμπεριφορές όπως η περιπλάνηση προς αναζήτηση θηλυκού ή ορισμένες μορφές σημαδέματος. Όμως συμπεριφορές που έχουν ήδη γίνει συνήθεια δεν είναι βέβαιο ότι θα εξαφανιστούν μετά την επέμβαση.
Αν ένας σκύλος είναι γεμάτος ενέργεια, βαριέται, τραβάει στη βόλτα ή δεν έχει μάθει πώς να χαλαρώνει, η στείρωση δεν θα κάνει από μόνη της όλη αυτή τη δουλειά.
Εκεί χρειάζεται εκπαίδευση.
Αρσενικά σκυλιά και στείρωση
Στα αρσενικά σκυλιά η στείρωση μπορεί να μειώσει ορισμένες συμπεριφορές που επηρεάζονται από τις ορμόνες, αλλά δεν σημαίνει ότι κάθε αρσενικό σκυλί θα αλλάξει χαρακτήρα.
Ένας σκύλος που έχει μάθει να τραβάει στη βόλτα, να γαβγίζει, να κυνηγάει ερεθίσματα ή να μην ανταποκρίνεται στο κάλεσμα δεν χρειάζεται απλώς μια επέμβαση. Χρειάζεται σωστή εκπαίδευση και συνέπεια στην καθημερινότητα.
Θηλυκά σκυλιά και στείρωση
Και στα θηλυκά σκυλιά η απόφαση για τη στείρωση χρειάζεται να είναι εξατομικευμένη. Η στείρωση μπορεί να προσφέρει σημαντικά οφέλη στην υγεία, ενώ η κατάλληλη χρονική στιγμή εξαρτάται μεταξύ άλλων από το μέγεθος, τη φυλή, την ηλικία και τους ατομικούς παράγοντες κινδύνου.
Δεν υπάρχει λοιπόν μία ηλικία που να είναι ιδανική για κάθε θηλυκό σκυλί ή κάθε αρσενικό σκυλί. Οι σύγχρονες κτηνιατρικές οδηγίες δίνουν όλο και μεγαλύτερη έμφαση στην εξατομίκευση της απόφασης.
Η στείρωση δεν αντικαθιστά την εκπαίδευση
Αν ο σκύλος μας έχει κάποια δυσκολία συμπεριφοράς, δεν περιμένουμε ότι η στείρωση θα τη λύσει.
Η εκπαίδευση σκύλου είναι αυτή που μας βοηθά να μάθουμε στο σκύλο πώς να ανταποκρίνεται στο περιβάλλον του, πώς να επικοινωνεί μαζί μας και πώς να διαχειρίζεται διαφορετικές καταστάσεις.
Το ίδιο ισχύει και στην εκπαίδευση κουταβιού. Δεν περιμένουμε να μεγαλώσει ή να στειρωθεί για να ξεκινήσουμε να του μαθαίνουμε βασικές δεξιότητες, όρια, κοινωνικοποίηση και σωστή επικοινωνία.
Η βασική εκπαίδευση σκύλου χτίζεται μέσα από καθημερινή εξάσκηση — όχι μέσα από μία χειρουργική επέμβαση.
Πότε πρέπει να γίνει η στείρωση;
Αυτό είναι ένα θέμα που αξίζει να συζητηθεί με τον κτηνίατρό σου και όχι να αποφασιστεί με βάση μια γενική ηλικία που ισχύει για όλους.
Οι οδηγίες της AAHA διαφοροποιούν τις συστάσεις ανάλογα με το αναμενόμενο μέγεθος του σκύλου, το φύλο και άλλους παράγοντες υγείας. Ιδιαίτερα στους μεγαλόσωμους σκύλους, η χρονική στιγμή μπορεί να χρειάζεται μεγαλύτερη εξατομίκευση.
Τελικά, τι αλλάζει μετά τη στείρωση;
Μπορεί να αλλάξουν κάποιες συμπεριφορές που σχετίζονται με τις ορμόνες. Δεν αλλάζει όμως μαγικά η προσωπικότητα του σκύλου ούτε εξαφανίζονται όλες οι συμπεριφορικές δυσκολίες. Ο σκύλος μας παραμένει ο ίδιος σκύλος — με τον ίδιο χαρακτήρα, τις ίδιες εμπειρίες και τις ίδιες μαθημένες συμπεριφορές.
Γι’ αυτό, αν θέλουμε ένα σκύλο που μάς ακούει, μπορεί να χαλαρώνει, να περπατάει ήρεμα στη βόλτα και να μπορεί να διαχειρίζεται το περιβάλλον του, η εκπαίδευση παραμένει απαραίτητη.
Και εάν έχουμε κουτάβι, η εκπαίδευση κουταβιού ξεκινάει πολύ πριν από τη συζήτηση για τη στείρωση.
Η στείρωση είναι μια σημαντική απόφαση υγείας.
Δεν είναι όμως η λύση για κάθε πρόβλημα συμπεριφοράς — και σίγουρα δεν είναι υποκατάστατο της εκπαίδευσης.
